"Τώρα κλείσ' τα παράθυρα" του Robert Frost

Το ΚΕΠΚΑ γιά τις εκπτώσεις ... και όχι μόνο

Ραδιοφωνική συνέντευξη του προέδρου του Δ.Σ. του Κέντρου Προστασίας Καταναλωτών, κ. Νικόλαου Τσεμπερλίδη, στο >> fewer voices fewer choices (http://dimifou.blogspot.gr) << και τη Δήμητρα Φουρκαλίδου, με αφορμή την περίοδο των εκπτώσεων, για τις εκπτώσεις, για το έργο και την ιστορία του ΚΕΠΚΑ και βεβαίως για την τρέχουσα επικαιρότητα.

(Α)δύνατη Συνθήκη ...

... στην TinT Gallery, στη Θεσσαλονίκη

Ο Βασίλης Βασιλακάκης και ο Βαγγέλης Γκόκας βρίσκονται και πάλι μαζί, μετά από έξι χρόνια, στην TinT Gallery, στη Θεσσαλονίκη, σε μια κοινή έκθεση με τίτλο «(Α)δύνατη Συνθήκη» (δοσμένος από τον κ. Γκόκα). Οι δικές τους σκέψεις συνέπεσαν χρονικά με αυτές της γκαλερί και έτσι αποφάσισαν να ανοίξουν έναν καλλιτεχνικό «διάλογο», γιατί «έτσι επικυρώνουμε και τη φιλία μας, άλλωστε».

Πάμε Cinema;

Πάμε Cinema

Τελικά, μήπως φταίνε «τα λιοντάρια»;

Αργά το βράδυ του Σαββάτου, σε ένα ψητοπωλείο στο Αγρίνιο όπου έτρωγαν μέλη της Χρυσής Αυγής, εισέβαλλαν περίπου δεκαπέντε άτομα φορώντας κράνη και κρατώντας λοστούς και ρόπαλα. Μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παρευρισκομένων προκάλεσαν μεγάλες υλικές ζημιές, αναστατώνοντας το χώρο

Ο φίλος της παράδοσης, Περικλής Διαμαντής

Περικλής Διαμαντής: Ο 26χρονος Περικλής είναι ο χοροδιδάσκαλος στον πολιτιστικό- λαογραφικό σύλλογο "Οι φίλοι της παράδοσης" που ιδρύθηκε από τον ίδιο, μαζί με τους συνεργάτες του, το 2008 στο Γ’ Δημοτικό Διαμέρισμα Θεσσαλονίκης. Σκοπός και στόχος του είναι η διάσωση, η διατήρηση και η πιστή διάδοση της παράδοσης και ιστορίας στις επερχόμενες γενιές.

Μια… «αλησμόνητη» εκδήλωση!

Το Σάββατο 24 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο θέατρο «Άνετον» η εκδήλωση «Αλησμόνητες Πατρίδες της Ανατολής» με υπότιτλο «η Θεσσαλονίκη αγκαλιάζει τους πρόσφυγες…», η οποία διοργανώθηκε από τον Πολιτιστικό- Λαογραφικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης «Οι φίλοι της παράδοσης».

Παγίδες του μυαλού

"Η άθλια συγκυβέρνηση, αντί να περικόψει βουλευτικούς μισθούς και χορηγίες κομμάτων, τσακίζει τον λαό με φόρους και αυξήσεις.

Κρίσεις εκμετάλλευσης, θεσμών και… αυτοεκτίμησης

Για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τρέφω πολύ ζεστά συναισθήματα. Είναι από τους πλέον αγαπημένους θεσμούς στη Θεσσαλονίκη (μαζί με τις εκθέσεις βιβλίων). Φέτος, όμως, με έμμεσο τρόπο, ήταν η πρώτη φορά που απογοητεύτηκα και αυτό με έκανε να χάσω την – πάντα φαντασμαγορική – έναρξή του. Δεν είχα όρεξη ούτε καν να πάω!

Όσοι πιστοί…

Στα τέλη του Οκτώβρη βρέθηκα κι εγώ στο «hot spot» (όπως λέμε εμείς οι Έλληνες) της Θεσσαλονίκης… Καλοντυμένος και χαρούμενος κόσμος ξεχείλιζε από τις εισόδους του, κόβοντας συχνά και την κίνηση των αμαξιών στο δρόμο. Ακόμη και στις δύο ή τρεις το βράδυ, ακόμη και στις πέντε το πρωί υπήρχαν άνθρωποι που μπαινοέβγαιναν!