Ήσουν η ζωή μου - Θυμός - Γαλήνη

Ήσουν η ζωή μου

Κάθε μέρα μου έλειπε. Κάθε καταραμένη μέρα που η γη έκανε τον κύκλο της γύρω από τον ήλιο, κάθε μέρα που ήταν στην ουσία η ίδια ρουτίνα της φύσης, αποτελούσε και δική μου ρουτίνα.

Μοναδικοί σαν ... δυό σταγόνες νερό

Οι άνθρωποι είναι μοναδικοί.
Μοναδικές προσωπικότητες με μοναδικό σύνολο εμπειριών. Μοναδικά σώματα που ξεχωρίζουν το ένα από το άλλο. Μοναδικοί συνδυασμοί χαρακτηριστικών, σωματικών και ψυχικών. Μοναδικό DNA.

Ο κλοιός της ζωής

"Επιθανάτιο σκίρτημα, μισητό σκήνωμα, θανάτου άθυρμα"

Η ανάσα της γίνονταν όλο και πιο αργή, όλο και πιο δύσκολο ήταν το να τραβήξει αέρα στα ασθενή πνευμόνια της.

Πού είσαι; - Αγαπώ άλλον

Ἔβρεχε ἐκεῖνο τὸ βράδυ, ἔβρεχε

ἀνέβηκα τὰ σκαλιὰ κανεὶς στὴν κάμαρα

Ἔβρεχε; ἔτρεμε στ᾿ ἀνοιχτὸ παράθυρο ἡ κουρτίνα

Ἔβρεχε…

«Φεύγω μὴ ζητήσεις νὰ μὲ βρεῖς. Ἀγαπῶ ἄλλον!», ἔγραφε

Ἀγαπῶ ἄλλον;

Ποῦ εἶσαι; Ποῦ νὰ πάω;

Φυσάει, κρυώνω;

Ποῦ εἶσαι; Ποῦ νὰ πάω;

Φυσάει, κρυώνω;

Οἱ δρόμοι λασπωμένοι, κίτρινα φῶτα, ἔβρεχε

Ζευγάρια ἀγκαλιασμένα κάτω ἀπ᾿ τὶς ὀμπρέλες τους

σὲ λίγο θὰ ἀνάβουνε τὸ φῶς

Θὰ κοιτάζονται στὰ μάτια καὶ θὰ πετᾶν ἀπὸ πάνω τους ὅλη τὴ μοναξιὰ

Οἱ φωτεινὲς ρεκλάμες ἀνοιγοκλείνουνε τὰ μάτια τους

Ὅλα στὴν ἐποχὴ μᾶς διαφημίζονται γιατί ὄχι καὶ αὐτὸ …

Ἔβρεχε

«Ἀγαπῶ ἄλλον!»

Μὲ κόκκινα πελώρια γράμματα θὰ ᾿τᾶν ὑπέροχη διαφήμιση

γιατί ὄχι καὶ αὐτό: «Ἀγαπῶ ἄλλον!»

«Θὰ ἀγαπῶ ἄλλον»;

Ποῦ εἶσαι;

Ποῦ νὰ πάω;

Φυσάει κρυώνω

Ποῦ εἶσαι;

- του Τάσου Λειβαδίτη

Sensations étranges

"Η λάμπα φωτίζει το ροδοκόκκινο, λαχανιασμένο πρόσωπο σου, και η καρδιά μου χαμογελάει, χαμογελάει και κολυμπάει, σκοτεινός κύκνος, μελλοθάνατος, σε χαυνωμένα τριανταφυλλένια πέλαγα..."

Ηδυπάθεια - Ναπολέων Λαπαθιώτης

"Every Thing on It" by Shel Silverstein

She had blue skin,

And so did he.

He kept it hid

And so did she.

They searched for blue

Their whole life through,

Then passed right by-

And never knew.

"Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο"

Η παραπάνω φράση που μου αρέσει πολύ είναι του Τάκη Σινόπουλου

Η συνέχεια >>> εδώ

Stephen Crane; once again

I saw a man pursuing the horizon;

Μετρώντας τα αμέτρητα

Το τρανζίστορ

 του Μίλτου Σαχτούρη στη συλλογή "Καταβύθιση"

Οι Δύο όψεις του νομίσματος

Ο χρυσός κανόνας του

Ήταν θυμωμένος με τον εαυτό του. Είχε ορκιστεί πως θα πάψει να την πατάει τόσο εύκολα. Αυτή όμως άξιζε. Ήταν διαφορετική ή τουλάχιστον έτσι έδειχνε. Υπάρχει ένας χρυσός κανόνας που λέει πως ποτέ δεν ερωτεύεσαι πουτάνες και στρίπερ (για προφανείς λόγους), σερβιτόρες και τα κορίτσια του σούπερ μάρκετ (για λιγότερο προφανείς λόγους).

Ψυχροί Επαγγελματίες

Οι μέρες της κυλούσαν μ’ έναν περίεργο αυτοματισμό. Λες και κάποιος την είχε κουρδίσει. Ξύπναγε κάθε μέρα στις εφτά, έλουζε τα μαλλιά της –μια συνήθεια που είχε πάρει απ’ τη μάνα της, απ’ όταν ζούσε ακόμη σ’ εκείνο το διαμερισματάκι στην Ολύμπου-, έφτιαχνε έναν διπλό ελληνικό και τον έπινε στο μπαλκόνι, βρέξει χιονίσει.

Απόηχος των λουλουδιών

"Φωτογραφίζω τον ήχο των λουλουδιών

ζωγραφίζω την ανάσα τους

κλαίω για το θάνατό τους

μα δεν υπάρχει κανείς να μαζέψει τα δάκρυά μου"

της Δέσποινας Κ. Ντίνα

περισσότερες πληροφορίες για την Δέσποινα Κ. Ντίνα

"Why do I love" You, Sir?

«"Why do I love" You, Sir?
Because --
The Wind does not require the Grass
To answer -- Wherefore when He pass
She cannot keep Her place.» Emily Dickinson

Το περιοδικό της σύντομης ποίησης: 4and20

Το «Four and Twenty» είναι ένα διαδικτυακό περιοδικό ποίησης που εκδίδει πολύ μικρά ποιήματα. Οι οδηγίες για όσους συμμετέχουν είναι απλές: όλα τα ποιήματα πρέπει να έχουν τέσσερις στίχους ή λιγότερους και δεν πρέπει να περιέχουν περισσότερες από είκοσι λέξεις (από αυτές τις προϋποθέσεις βγαίνει και ο τίτλος του περιοδικού). Τα ποιήματα που δημοσιεύονται κρίνονται από τη ζωντάνια των εικόνων που δημιουγούν, από τα συναισθήματα που προκαλούν, και από τη χρήση δημιουργικών παιχνιδιών με τις λεξεις.

Διαδικτυακό περιοδικό Canary

Το περιοδικό αυτό  έχει ως κεντρικό θέμα του το περιβάλλον και τη φύση. Σκοπός του είναι να υπενθυμίσει τη σημασία του φυσικού κόσμου, να ενεργοποιήσει τη συνειδητοποίηση για το οικοσύστημα και να εμπλουτίσει την ευημερία του ατόμου, άρα και ολόκληρης της κοινωνίας.

"Δ' Θριαμβικό" της Μαρίας Λαϊνά

Post by Pan Fourk.

Βιβλιοθηκάριος στην Π.Μ.Β.

Άνοιξε το πορτατίφ, πατώντας εκείνο το ξύλινο κουμπί που φάνταζε πια τόσο παλαιικό. Ο Βιβλιοθηκάριος δούλευε στην Παγκόσμια Μαγική Βιβλιοθήκη περίπου χίλια χρόνια. Δεν έκανε τίποτα σπουδαίο σε καθημερινή βάση, απλά τοποθετούσε τα βιβλία στη σωστή θέση εφόσον οι μαγικές πένες είχαν καταγράψει στις σελίδες των βιβλίων τα γεγονότα που λάμβαναν χώρα εκείνη τη στιγμή. Κοντολογίς, οι μαγικές πένες κατέγραφαν κυρίως την ιστορία της κάθε χώρας.

"Δάκρυα! Τα σφαιρίδια της ευαισθησίας"

"Is that a tear which stains thy cheek? Nay-now

It quivers at the tip-end of thy nose

Which makes it somewhat dubious from which feature 

It first had issue [...]

Ελάτε να εμβαθύνουμε

"Δ' Θριαμβικό" της Μαρίας Λαϊνά