Διαδικτυακό περιοδικό Canary

Το περιοδικό αυτό  έχει ως κεντρικό θέμα του το περιβάλλον και τη φύση. Σκοπός του είναι να υπενθυμίσει τη σημασία του φυσικού κόσμου, να ενεργοποιήσει τη συνειδητοποίηση για το οικοσύστημα και να εμπλουτίσει την ευημερία του ατόμου, άρα και ολόκληρης της κοινωνίας.

Κούφιοι άνθρωποι ... βαλσαμωμένοι

"Αυτοί που πέρασαν με ολόισια μάτια, στου θανάτου το άλλο βασίλειο μας θυμούνται -αν καθόλου μας θυμούνται- σαν κούφιους ανθρώπους... Σα βαλσαμωμένους"

T.S. Eliot

Πόλη κελαινεφής

I see thy dark clouds ascend,
I see thy black forests and floods,
A horrible waste to my eyes!

William Blake

"Δ' Θριαμβικό" της Μαρίας Λαϊνά

Post by Pan Fourk.

Μορφές ιδιόμορφες - Αλλόκοτη Θεσσαλονίκη Pt. V

Το κίτρινο πουλοβεράκι (στένεψε)

«Είναι γενναίοι, όμως κλαίνε
πιστεύουνε σαν τα μικρά παιδιά»
Σαχτούρης

Μορφές ιδιόμορφες - Αλλόκοτη Θεσσαλονίκη Pt. ΙV

Ο υαλοκαθαριστής-ντίβα

Πάει καιρός που ο υαλοκαθαριστήρας του αυτοκινήτου έχει χάσει την παλιά του χρησιμότητα μιας και έχει κατά βάση αντικατασταθεί από τους ‘υαλοκαθαριστές’ στα φανάρια της πόλης.

Μορφές ιδιόμορφες - Αλλόκοτη Θεσσαλονίκη Pt. ΙIΙ

Δώσε λεφτά

Η Θεσσαλονίκη έχει γεμίσει με επαίτες. Κάθε γωνιά, κάθε παγκάκι, κάθε εκκλησία είναι στέκι ανθρώπων που ζητούν βοήθεια ή πουλούν κάτι που σπανίως θέλει κανείς να αγοράσει. Πλέον, στο όμορφο ιστορικό κέντρο, το άλλοτε κοσμοπολίτικο, ακούγονται περισσότερες φωνές ανθρώπων που δεν έχουν χρήματα για να τραφούν ή δεν έχουν στέγη, παρά γέλια και μουσικές, όπως συνέβαινε κάποτε…

Μορφές ιδιόμορφες - Αλλόκοτη Θεσσαλονίκη Pt. ΙI

Η κυρία με τις… αφέλειες

Ένα από τα εξαίρετα φθινοπωρινά πρωινά, όταν ο καιρός είχε αρχίσει να κρυώνει και χρειαζόταν κανείς έστω μια ζακέτα και καλό πρωινό για να αντέξει, ο δρόμος μου με πήγε από τη Δημητρίου Γούναρη που καταλήγει στην περίφημη πλατεία Ναυαρίνου. Ο πεζόδρομος ήταν υπερβολικά άδειος και αδιάφορος, ειδικά σε σύγκριση με τις νυχτερινές ώρες κατά τη διάρκεια των οποίων η εικόνα κάθε άλλο πάρα άδεια και αδιάφορη μπορεί να χαρακτηριστεί.

Μορφές ιδιόμορφες - Αλλόκοτη Θεσσαλονίκη Pt. Ι

Χρωματιστή μάσκα, γκρίζα ύπαρξη

Είχε αρχίσει να πέφτει ο ήλιος, κι ο ουρανός πήρε εκείνη την πολύ γλυκιά και πολύχρωμη απόχρωση, αυτή που χαρακτηρίζει τα απογεύματα του Μάη. Κόσμος περίμενε να περάσουν τα λεωφορεία σε μια από τις, σπάνιες πια, στάσεις χ ω ρ ί ς πίνακα ώρας άφιξης…

Βιβλιοθηκάριος στην Π.Μ.Β.

Άνοιξε το πορτατίφ, πατώντας εκείνο το ξύλινο κουμπί που φάνταζε πια τόσο παλαιικό. Ο Βιβλιοθηκάριος δούλευε στην Παγκόσμια Μαγική Βιβλιοθήκη περίπου χίλια χρόνια. Δεν έκανε τίποτα σπουδαίο σε καθημερινή βάση, απλά τοποθετούσε τα βιβλία στη σωστή θέση εφόσον οι μαγικές πένες είχαν καταγράψει στις σελίδες των βιβλίων τα γεγονότα που λάμβαναν χώρα εκείνη τη στιγμή. Κοντολογίς, οι μαγικές πένες κατέγραφαν κυρίως την ιστορία της κάθε χώρας.