"Οι κατάσκοποι"

Δεν φοβάμαι το ρεύμα των ποταμών την αγρύπνια και 
Το λεπίδι 
Μόνον τους κλητήρες 
Και τις κυρίες που πίσω από καρότσια νηπίων κατασκοπεύουν 
Στο διάβα σου.

Όσο για τις αράχνες τρομάζω το σιωπηλό τους περπάτημα
Κι εκείνη τη μεταφυσικήν ικανότητα να στέκονται στο
Ταβάνι
Παρακολουθώντας με σκοτεινό μάτι τη σκέψη σου
Δίχως να βγάζουν τον παραμικρό ήχο φωνής.

του Τάσου Δενέγρη

2015 όνειρα, ευχές και προσδοκίες

e.MME.is (magazine of Jour.AUTh.GR)

Ο αιώνιος ύπνος που μας περιμένει...

It was said that a new person had appeared on the sea-front;
A lady with a little dog. 

"Η κυρία με το σκυλάκι" είναι μια από τις κλασικές ιστορίες της λογοτεχνίας η οποία λογοκρίθηκε στην εποχή της.

Η πρώτη φορά που άκουσα την παραπάνω ρυθμική φράση κι έμεινε στο μυαλό μου μέχρι τώρα, που διαβάζω επιτέλους το βιβλίο, είναι στην αγαπημένη μου ταινία "The reader"

"Με κατατρώει αυτή η ποίηση"

"Ένας τσαγκάρης με γνώσεις Δ’ Δημοτικού διάβαζε τη «Λησμονημένη» κι έκλαιγε εξηγώντας μου πως είναι ερωτικό ποίημα"

ΚΑΤΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ

Κάτι επικίνδυνα κομμάτια
χάος
είν’ η ψυχή μου
που έκοψε με τα δόντια του
ο Θεός

Το ελληνικό ρομπότ που σώζει ζωές

Ρομπότ με κοινωνικό χαρακτήρα, το οποίο ανακαλύπτει ζωή μέσα στα χαλάσματα και διασώζει, είχαν τη δυνατότητα να δουν από κοντά σήμερα όσοι πέρασαν από την 79η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, μεταξύ των οποίων είναι και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξης Τσίπρας.

Feeling Fantastic

Έχω ξεχάσει νὰ γράφω γιὰ πράγματα χαρούμενα - Νὰ μὲ θυμᾶσαι

Σοῦ γράφω γεμάτη τρόμο μέσα ἀπὸ μιὰ στοὰ
νυχτερινὴ
φωτισμένη ἀπὸ μίαν ἐλάχιστη λάμπα σὰ δαχτυλίθρα
ἕνα βαγόνι περνάει ἀπὸ πάνω μου προσεχτικὰ
ψάχνει τὶς ἀποστάσεις του μὴ μὲ χτυπήσει
ἐγὼ πάλι ἄλλοτε κάνω πῶς κοιμᾶμαι ἄλλοτε
πῶς μαντάρω ἕνα ζευγάρι κάλτσες παλιὲς
γιατί ἔχουν ὅλα γύρω μου παράξενα παλιώσει

Γυρίσαμε πάλι στο φθινόπωρο

"Γυρίσαμε πάλι στο φθινόπωρο, το καλοκαίρι
σαν ένα τετράδιο που μας κούρασε γράφοντας μένει
γεμάτο διαγραφές αφηρημένα σχέδια
στο περιθώριο κι ερωτηματικά, γυρίσαμε
στην εποχή των ματιών που κοιτάζουν
στον καθρέφτη μέσα στο ηλεχτρικό φως
σφιγμένα χείλια κι οι άνθρωποι ξένοι..."

(Γιώργος Σεφέρης, "Ένας λόγος για το καλοκαίρι")

Allen Ginsberg, ο πάντα επίκαιρος, με τις γοητευτικές-ωμές του λέξεις

"What sphinx of cement and aluminum bashed open their skulls and ate up their brains and imagination? (σφίγγες και στον Τύμβο Καστά)

Moloch! Solitude! Filth! Ugliness! Ashcans and unobtainable dollars! Children screaming under the stairways! Boys sobbing in armies! Old men weeping in the parks! (πόλεμος)

Dreams! adorations! illuminations! religions! the whole boatload of sensitive bullshit! (περισσότερος ιερός πόλεμος)"

Αγαπημένο απόσπασμα από την ποίηση Σαχτούρη

"Το βράδυ βγήκε το φεγγάρι, αποκριάτικο, γεμάτο μίσος.

Το πήραν και το πέταξαν στη θάλασσα.

Μαχαιρωμένο"

Καλό σεληνιασμό και καλές μεταμορφώσεις σε όλους μας!